به گزارش پایگاه خبری شهرستان اردستان “نگین کویر”، چند روز قبل از شهادت امام هادي عليه السلام خبر انتشار اثر جديد هتك هرمت كننده به ان امام بر عليه حضرت عباس منتشر شد خبري كه بسياري ازعاشقان اهل بيت را برآشفت. اما چرا و چطور فردي به خود جرائت ميدهد در حالي كه از شدت و حدت عشق مردم ايران به حضرت عباس ميداند چنين حركت زشت و ناپسندي از خود بروز دهد. پاسخ اين مسئله جدا از ماهيت اين فرد خودفروخته به شيطان و پناهنده شده به فرقه ضاله بهائيت و شيطانگرايان و سلطنت طلبهاي ضد انقلاب به عملكرد خود ما نيز برميگردد. توهين به مقدسات با اين شدت و حدت از توهين به امام دهم شيعيان شروع شد. توهيني كه متاسفانه جز محكوم كردن ان كاري از كسي صورت نگرفت. بله همايشها گرفتيم و سخنرانيها سر داديم. در ميان خود نشستيم و توهين كنندگان را به نفرين و ناله بستيم كه اينها سگان شيطاناند اما در عمل اقدام چنداني براي مقابله با اين تحركات دشمن انجام نداديم. اگر آن روز براي معرفي حضرت هادي عليه السلام آستين بالا ميزديم و خارج از نگاههاي حزبي و گروهي حركتهاي جانانهاي انجام ميدايم الان شاهد چنين فجايعي نبوديم.
در همان زمان بايد كاري انجام ميگرفت كه دشمن از چنين حركتي پشيمان ميگشت. در جبهه فرهنگي معرفي امام هادي عليه السلام حداقل كاري بود كه ميتوانستيم انجام دهيم. اگر يادمان باشد ان روزها مثل الان مشكل مالي گريبانگير كشور نبود. بودجه بود ولي عموما صرف همايشها و سمينارهايي ميشد كه نه در ميان مردم جايي داشت و نه خروجي قانع كنندهاي، اكثر همايشها بيشتر از انكه از امام هادي عليه السلام در آن گفته شود از مسئولين و مدعوين گفته مي شد و تشكر ميشد.
واقعا بايد از خودمان بپرسم در مقابل توهين به امامان چقدر از خود غيرت به خرج داديم، چقدر خروجي ملموس در اين بين داشتهايم؟
حتي يك مستند ضعيف و درجه سه براي امام هادي عليه السلام و معرفي ايشان نساختيم. يك انيميشن براي كودكانمان كار نكرديم. يك آهنگ و موسيقي ماندگار تهيه نكرديم. يك سريال معمولي هم در اين ميان نساختيم و….
حتي هيتيها و مداحها، مداحيهاي چنداني براي امام كار نكردند تا مردم در ذهنشان بماند.
اينها كمترين و ابتداييترين كارهايي است كه به ذهن يك فعال فرهنگي و مدير فرهنگي ميرسد ولي ما چه كرديم!!!!
وقتي خوب مينگريم مي بينيم كه ميتوانستيم كارهاي رسانهاي بهتري انجام دهيم . اما نكرديم، ان چه را بايد و دشمن از همين ضعف محسوس ما محظوظ شد.
گله اي كه هست نه فقط از مسولين، بلكه از بچههاي هيئتي هم هست. اين سوال را بصورت جدي بايد از اهالي هيات هم پرسيد كه عاشقان اهل بيت واقعا براي امام هادي چه كرديم! نمي گويم دهه شهادت درست كنيم! كه مي توانستيم دهه ميلاد درست كنيم و زمينه را براي معرفي آن امام آماده. نميگويم حتما حسينيه بزينم ولي ميتوانسيتم جاي خالي همت و متاسفانه گاها غيرت برخي را ما پر كنيم. ديديم كه براي معرفي امام كسي جز خطاطي كاري نمي كند هزينه ميكريدم و نقاشي و طراحي با مفهوم جهاني توليد شود. نذر ميكريدم و كتابهاي مفيد درباره امام را براي جوانان و مردم وقف در گردش ميكريدم. مي گشتيم و هنرمندان را به توليد هنر تشويق مي كرديم حال چه مادي چه معنوي…
ما هم مقصريم، همه ما، اگر امروز شاهين نجفي جرائت ميكند حضرت عباس را مورد حمله قرار دهد. حقيقت اين است كه ما با تمام كم كاريهايمان بهانه دست آن ناپاك دادهايم. تازه اينها همه حرفهايي بود در جبهه فرهنگ ، كه حرف در عرصههاي ديگر بسيار است و غصه بسيارتر.
انتهای پیام / کد خبر11194
